Sosyal Ben: Craft Show var dediler geldik :)

-15 le uyandim bu sabah ,uzunnca bir sure kalkmayacak olan kalin beyaz bir ortu serildi tum kasabanin ustune.Evden cikabilmek icin  kurek sallama sezonu acildi yani.Kar Buradaki yasami hic etkilemiyor neredeyse,insanlar oyle guzel entegre etmislerki yasamlarina ,ben sorun olduguna neredeyse hic tanik olmadim,yuruslerini yapanlar,kopeklerini gezdirenler hala devam ediyorlar aliskanliklarina,zaten boyle olmali di mi hayat,aliskanliklariniz sartlara ayak uydurmali ,bahanelere uymamali.Ilk geldigim yil yapmak istemedigim her sey icin tonlarca bahanem vardi,aslinda yapmayi ,basarmayi istiyordum ama erteliyordum ve bu ertelemelere tonlarca kilif uyduruyordum;hava cok kotu,ayy cok hastayim,off cok yorgunum,dikkatim daginik,cok kar var,dogru zaman degil gibi milyonlarca bahanem vardi.Tabi o zaman bunlar bana cok matnikli gelen hakli nedenlerimdi :) simdi kabul edebiliyorum bahane olduklarini.Bu bahanelerle bi muddet oyalandim,sonra baktim ki ya bu uyduruk nedenlerle sonsuza dek oyalayacagim kendimi ve elimde bombos gecmis bir yasam kalicak, ya da kalkicam bahanelerimle yuzlesip kabul edicem ve yola cikmak icin hazirlanicam.Bahanelerimle yuzlestim,bosa gecmis bir hayat istemiyorsam once karar vermeli sonra uygulamaya gecmeliydim,karar verdim ve uygulamaya gectim.Burda yapilabilecek seyler pek kisitliydi ama hayal gucunun sinirlari yoktu  di mi :) simdi yapmayi hayal ettigim bir seyler var, bir de gercekten yaptiklarim:) Yaptiklarimi sizinle paylasiyorum zaten biliyorsunuz herseyi ama en son burada yapilan bir "kermes" e katildigimdan haberiniz yok :) bunca zamandir yaptiklarimi insanlarla paylasmak ve satma imkani bulmak icin iki gunluk bir kermes duzenlendi burda,ve ben gecen seneden planlamistim bu kermese katilmayi ,gittim masami kurdum, ve cok guzel vakit gecirdim benim icin harika bir deneyimdi ve Kanada topraklari icinde ki ilk parami kazanmanin hakli gururunu yasadim :)Simdi sirada baska bir proje var ama suan sadece kurgu asamasinda bakalim hayata gecirmeyi basarabilcekmiyim,basarirsam paylasicam sizlerle.Demem o ki istedigimiz hersey icin tek engel kendimizmisiz,gercekten istedigimiz herseyi gercege dondurebilirmisiz...

Ilk deneyim ,haliyle masa duzeni biraz amator :) idare edin :)

 

 

Bu da o gun ki ben :)

 

 

 

Berrak BEN : Bi Merhem bulsam da adini "ZAMAN"koysam....

Hu huuuu :)

sesimi duyan kimse var mi ? Ozledim buralari , ama su yazma hevesi bi kacti mi, bacaklarindan tutup, yakalayip asagi  cekmek zor oluyor gercekten,tuttum bu sefer birakmam :)

Burda yoktum ama instagramdan postlamaya ve hayatimi paylasmaya son surat devam ediyordum,bazi kronik Dozseverler ordan kulagimi cekiyorlardi ,kizarmis kulagimin etkisi buyuk bu yazida,eger sende instagramdan uzattiysan elini kulagima, gurur duyabilirsin simdi kendinle :) basardin,bak, iste geldim burdayim :)

Neler yaptim,oho cok seyler , hem de hic bir seyler , ya da belki hep ayni seyler .

Hala minnak bi Kanada  koyunde hayata tutunmaya calisiyor,bazen "ben de varim" diyor,bazen "saka saka ! ben yokum siz oynayin ben izlicem" diyor, film izliyor,yemekler pisiriyor,kitap okuyor,tas biriktiriyor,sahile vuran tahtalari topluyor,oksijen kokluyor,fotograf cekiyor,bagira bagira sarki soyluyor,resim yapiyor,yuruyus yapiyor,seramik yapiyor,boncuk diziyor,silikon tabancasiyla elini yakiyor,uzaktan kendine bakiyor,posta bekliyor,mutlu oluyor,cocuklara yuzme ogretiyorum.her sey ayni yani ,bulanik zihnimin gunden gune berraklasmasi disinda.

Ben buna berraklik diyorum, sen istersen "ic huzur" de,"dinginlik" de ,"ayy benim en ihtiyacim olan sey" de,"ne istedigini bilmek" de ,"kisisel menkibeni bulmak" de , ne istersen de ama iyi bir sey de...

Sancilar geciyor ,zaman yine bildigim en iyi ilac.Yatmisiz , kalkmisiz gecmis tum agriyan yerlerimiz,sonra bi bakmisiz,bi yokmusuz . . .

 

                                                           Tik,tak,tik,tak . . .

        

                                                                Love u all . . .

Nesesiz Ben : Mutlu Bayramlar . . .

Artik bayram gunu erkenden gidilecek Babanem,ananem,dedem yok e haliyle benim bayramlik bi halim de yok.

Uzaktayken insan yakalayamiyor o bayram ruhunu,ama hala burnumda babanemin bayram gunu pisirdigi kadayifin kokusu.Kuslarin civildastigi zil sesiyle giriyorum evine ,sekerleri kolonyasi misafirleri icin bas kosede.

Firindan cikardigi cevizli tel kadayifi ile sanki hala buralardaymis gibi gozlerimin onunde .

Iyi ki diyorum iyi ki anilar var ve tum o guzel bayramlik anilarimin hatirina Hepinize Mutlu Bayramlar...

Babanem,dedem,amcam,babam

Babam ve amcam

Ananem ve dedem

BABANEM . . .

Sakin Ben : Bir Dunyaliya daha Turk Yemegini sevdirdik :)

Hepinize Hello :)

Dun, bir once ki postta anlattigim uzre sevgilimin is yerinden arkadasi ,Turk yemeklerini merak eden bir Cin'li hanim bize yemege davetliydi ,ben de bir gun onceden hazirliklara baslamis mantilari dokturmustum. Her ne kadar burdaki insanlar ev temizligine bizler kadar onem vermese de , icim de tasidigim klasik Turk kadini ruhu ile :) "ayy dur evi de mok goturuyor her tarafi puru pak yapayim!" deyip bir de temizlige soyundum :) (klasik bir Turk kadininin evini hep mok goturuyordur,o hep boyle oldugunu dusunur :) ) Haliyle azicik yoruldum,ama cok da mutlu oldum,nasil ozlemisim ve nasil seviyorum misafir agarlamayi ,guzel sofralar hazirlamayi.Turkiye'de olsam doyardim sanirim bu tur misafir aktivitelerine (o altin gunu senin bu parali gun benim kosardim aahaha:) evlenir evlenmez buraya geldigim icin,haliyle acim bu tur atraksiyonlara ,utanmasam yoldam adam cevirip "aksam bize gelsene, hem  sana yemek yaparim" dicem yani o derece :) Neyse simarmadan devam edeyim :)

isin mesakatli taraflarini bir gun onceden bitirip ,zevkli kismini(sofra hazirlama) son gune biraktim.

Ve Ta taaaaaaaaaaaaaaa ; karsinizda sofram

Tabaklar azicik turkish stayla olsun dedim :)

Annecigimin Azerbaycan'dan alip gonderdigi tabaklar

Soldan saga,Humus,yogurtlu dereotlu havuc,cerkez tavugu :) bir de kabakli keci peynirli borek

Ev yapimi limonatam ,sofralarimin vazgecilmezi :)

Bu da bir gun once ki durumum efenim :)

Yolu Buralara dusen herkesi bize yemege bekliyorum,ama giriste sorucam blogumu takip ediyormusunuz diye ona gore :)

Huzurlu opucuk

Mutlu Ben : Uzun bir aradan sonra Cin'li misafir hazirligi ve kazanilmis bir dost :)

Bir haftasonu daha gecti , nasil mi gecti ? film izleyerek,haftasonu yemeklerimizden yiyerek (makarna,hamburger ,pizza ve bbq bizim haftasonu yemeklerimiz :) mac izleyerek,dizi izleyerek,bi suru bros yaparak,yuruyus yaparak,Sevgilinin USA de ki konferansina gidebilmek icin Usa vize basvurusu yapip randevu icin toronto ya bilet alarak .Evet yanlis duymadin bu kiz yine dusuyor yollara :) yasasin :) sadece 3 gunlugune de olsa Toronto ya gidilicek ve itina ile Toronto'nun alti ustune getirilecek, uuu beybi :)

Yarin buyuk gun Turk yemeklerini merak eden sevgilimin isyerinden cinli bir arkadasi gelcek bize,alnimin akiyla cikarim insallah :)

 Menum ; manti,humus,karisik kizartma,inegol kofte,cerkez tavugu,kabakli ve ispanakli borek .Mantiya uyumlu yemekler bulmakta zorlanirim hep ,biliyorum uzyumsuz ama nerden bilcek elin cinlisi mantiya ne uyar ne uymaz di mi :) Birazdan sofram icin cicek  alisverisine gidicem,ve bol bol foto cekicem yarin senin icin :)

Bir de sahane biriyle tanistim,Instagram da :)Zor ve mutsuz bir animda  mail kutumda buldugum maili  ile bana destek oldu,yalniz olmadigimi hissettirdi ,simdi her sabah ondan bir mail gormesem icim rahat etmiyor :) bir de okumayi cok sevdigim ,fotograflarina bayildigim bir blogu var ki yerin de olsam bakmadan gecmezdim,merak edenler hemen tik tik lutfen ,iste karsinizda NEW YORK TURCA :)

Iste bir kac haftasonu atraksiyonu fotografi sana :)

Bu pizzayi sanirim cuma gunu yaptim ayy yoksa gecen hafta mi yapmistim ;-| bilemedim hangi gun yapmistim ,ama yapmistimmm :) valla bak :) asagi da gorunen sekilsiz sey kendi yaptigim sucuk efenim ulkesinden uzak yasayanlara gelsin :)

Broslara taktim bu ara kafayi :)

seviyorum bu saskin suratlari :) pek yakinta ETSY de :)

Son olarak cesitli sosyal paylasim sitelerinde donen bir klip var her izledigimde beni mutlu eden,

oyle ki bu klip yuzunden sevgilime evlenme teklif ettim dun  :)

belki rastlamadin sen , ee izle o zaman belki sen de yeniden evlenirsin :)

Aci ceken BEN : Bir Dost'a VEDA,FARUK ULKER...

Yanima ilk oturdugun gunu hatirliyorum,Ingilizce hocasinin,oturma yerlerimizi belirlerken seni benim yanima oturttugunu. Nedeni senin sessiz benimse cok sesli bir koro olmamdi .Aklisira benim sessim senin sessizliginle dengelenicekti.

Onceleri hic konusmadik,sen zaten pek konusmazdin,sonra bir ortak konu bulduk ;Muzik . . .

Senin abinden benimse babamdan edinilmis benzeyen muzik kulturlerimiz vardi . Sen bana kaset getirir ben sana sarki dinletirdim.Metallicalar,Bulutsuzluk Ozlemleri,Grizular,Kramplar,Whiskyler daha hatirlayamadigim kimler kimler...

Hep Bu dunyaya ait olmayan bir goruntun oldugunu dusunurdum,farkli.Hatirliyorumda yillar sonra seni ve farkliligini  tanimlamak icin aklima gelen ilk kelime "Uzayli" olmustu.

Naif,zeki,anlayisli,sessiz,iyi bir cocuktun sen,baska bir cocuk.

Sen benden bir yas kucuktun ama ben daha cocuktum senden,sacma sapan seylere kuser kapris yapardim,cok uzunca bir sure kustugumuzu hatirladim simdi.

Bir gun Matematik sinavinda cozemedigim soruyu benim yerime cozup kagidina benim gorebilecegim bir yere yazdigini hatirliyorum,kagitlar gruplara ayrilmisti,yani ikimizin sorulari farkliydi,sen, benim sorumu kendi kagidina yazip cozmussun ve onu silmeyi unutmussun da Hoca ikimizi de 0 vermisti :) bir de sinifin ortasinda" Aptallar ! " demisti bize :) en cok seni zor durumda biraktigima uzulmustum ve sen bu kadar iyi kalpliydin ve bu kadar fedakar,hic onemsememistin bile.

Derya diye bi kizdan hoslaniyordun da neden sonra cikmaya basladiniz ama ilk bulusmaniza beni de cagirman ve benim de hic cekinmeden gelmem cok komikti :) kiz bozulmustu biraz,sonra da ayrildi zaten senden .

Sonra sen universite icin Istanbula gittin ben Adana da kaldim,ara ara gorustuk telefonla,sonra uzunca bir sure herkesin unuttugu seyi yaptik,uzun uzun mektuplar yazdik birbirimize, sayende heycanla postaci bekledigim gunler oldu yani benim bu teknolojinin tavan yaptigi gunlerde .

Adana'ya beni ziyarete geldin bi kere ,annem birakmisti ,gazipasa bulvarinda ki parkin onunde bulusmustuk.Yeni aldigim spor ayakkabilarimi cok begendigini hatirliyorum o ayakkabilar da senin gibi baska bi dunya ya ait gibi duruyorlardi gercekten.

Aradan yine cok uzun zaman gecti bi duydum hayallerinin isini bulamamissinda  koftecilik yapiyormussun.Bir istanbul ziyaretimde gorustuk,konustuk uzun uzun,seninle ilgili ozel seyler anlatmistin bana,mutlu oldugunu gordum,cok sevip benimsedigin dostlarin varmis,sonra bi kizdan bahsetmistin bana, hani senle bulusmasina ailesi izin vermeyince balkondan atlayip disleri kirilan kiz ,bana cok romantik gelmisti de sen "yok ya hastanede dissiz bi tip adimi soylemeye calisiyordu bunun nesi romantik" demistin :)

Sonra bir daha hic kesismedi yollarimiz,ama hep aklimin kosesinde hep o uzayli halinle hep merak ettirdin beni ne yapiyordur acaba bu cocuk simdi diye .

Bu yaz Turkiye'ye gittigimde son buldu meraklarim cok aci bir sekilde.Gitmissin burdan,hic haber vermeden ben gidiyorum demeden ,sen de tahmin etmemissin gidecegini de, o yuzden birakmamissin motorunu elinden.Ait oldugun yerdesin simdi cunku bence sen cok fazlaydin bu dunyaya,diyordum ya sana "Bu dunya ya ait olmayan bir goruntun var "diye.

Simdi elimde kalan bir avuc ani hatirina,benim icin cozdugun matematik sorulari ve esirgemedigin dostlugun hatirina,heyecanla bekledigim mektuplar hatirina gonderiyorum bu son mektubu senin ait oldugun dunya ya.Oku ve Unutulmadigini,bu cirkin dunyada seni seven ,anlayan,onemseyen insanlar oldugunu gor.

Aklimda hep bu dunyaya ait olmayan cocuk olarak kalicaksin ve tum kalbimle inaniyorum ki,
O Gercek dunyada cok daha  mutlu olacaksin...

CRN

En sevdiklerimiz...

Duygusuz BEN : Tam DOZ'unda olmaya calismak...

Yine yeni bir gunden merhaba sevgili Dozsever,

aklimin kendime yetmedigi gunlerdeyim.Dusunmem lazim gelen gunlerde, ne dusunecegimi bile bilmeden oylece beklemekteyim.Buyuk resme bakmak istiyorum hep ,resmin icinde ki ufak ,onemsiz detyalarda kayboluyorum ama biliyorum insan savascidir,dusup yeniden kalkip savasiyorum nefsimin yarattigi dusmanlarla.

Burada ki insanlara bakiyorum,duygularini dizginlemeyi basarmis robotik insanlar goruyorum,duygu hata yaptiriyor biliyorum.Aglamak,sinirlenmek,bagirmak gibi insani ozellikler burdaki insanlar icin cok amatorce seyler,onlar bu duygularini bastiriyor bastirmayanlari da elestiriyorlar.Sanirim onlar haklilar,Ornek insan modeli bunlari bastirmayi basarmali,cunku o duygularin hepsi nefsinin istedigi seyler,sen ona karsi durdugun zaman guclusun.

Biz Turkler icin zor seyler tabi bunlar,duygulari ile hareket eden tipik akdeniz insanlariyiz.Once soz soyleyip sonra dusunuyoruz :)

Esimin basket maclarinda tribunden deli gibi tezahurat ettigim gunlerde diger insanlarin bana bakisini hatirladim simdi :) ( hepsi sakince oturmus izliyordu maci)

Hangisi dogru emin degilim,bi yandan duygulari dibine kadar yasamak cok insani,insana ozgu gelirken,diger yandan onlari kontrol altina almak basari icin gerekli gibi geliyor .

Sanirim yine en dogrusu ayni yola cikiyor ; herseyi DOZ'unda yapmak :)

Herseyin Doz'unda oldugu gunler diliyorum

Tam Dozunda Opucuk :)

Su an bu evde annem ve babamla oturup kahve icmeyi cok isterdim :)

 Dozim uyurken gobegini sevip opmeyi

soyle ayaklarimi uzatip ruzgari dinlemeyi

odamda hayallere dalmayi

Annemin sallanan koltugunda kitap okumayi :)

Sahilde dinlenmeyi :)

Arkadaslarimla kahkaha atmayi cok isterdim :)

Not: Bu fotograflar bu yaz tatilin de cekilmis olup tamammen benim ozlemlerimi yansitmakla beraber postun konusu ile hicbir alaksi yoktur :)

Uretken BEN: Buralardayim goruyorsunuz di mi :)

Hellosss hepinize :)

Daha yayimlayacak bi suru tatil fotografim olmasina ragmen bugun tatilden dondukten sonra artan uretkenligim ile ilgili fotolar paylasmak istedim.

Gunlerim, totomu spora gitmek icin zorla koltuktan kaldirmakla ( yukarida ki foto da gordugunuz uzre :),eve gelip yemek yapmakla,bahcede kitap okumakla ve fotograf cekmekle ve seramikten broslar yapmakla ve boncuklardan kolye ve bileklik yapmakla ve tablo boyamakla geciyor :),bunlari yaparken ki mutlulugumu size anlatamam,sukurler olsun ki bunlari yapabilecek guce sahibim,yoksa burada ki gunlerim cok daha zor olabilirdi benim icin.

Bir de kendimi egitme donemindeyim,kendimde sevmedigim erteleme huyumu degistirmeye calisiyorum,keyifci bi insanim,alismisim hep istedigim seyleri yapmaya,simdi once yapmam gerekenleri yapiyor,yapmayi sevdiklerimi ise ,yapmam gerekeni yaptiktan sonra  odul olarak yapiyorum,daha coooook calismam lazim kendi ustumde coook :)

Insan olmak zor zanaat,her daim gelismek,yenilenmek,her gun bir adim daha ileriye gidebilmek lazim.

Ileriye buyuk bir adim atilmis gunler diliyorum hepinize  :) ...

                      Bu ara da yogun istek uzerine  ETSY de Dozbuyucusu adiyla bi dukkan actim ,yakinda hizmete gecicek ve ordan siparis alabilicem :)

 

Su kolyeyi yapabilmek icin ,boyle bi karisiklik yarattim :)  saka saka duzenlemek icin dagittim ben orayi :)

Androjen askina :)

Funny dog :)

Ruyalarinda ucusa gecen kizlar icin ;)

Bunlar da seramikten yaptigim broslar :)

Tatilci BEN : Doz'un Turkiye maceralari vol :1

Tatil icin yollara dustugumuzde o kadar heyecanliydim ki uzunca bir zaman ailemden dostlarimdan ayri kalmistim ve hem onlari cok merak ediyor hem de beni nasil bulacaklarini merak ediyordum,evlenip ertesi gun ayrilmistim ulkeden ve onlar icin hala yeni gelindim cunku dugunden sonra hic birlikte vakit gecirmemistik.

Turk yemeklerini ozellikle simit ve beyaz peyniri cok ozlemistik sevgilimle,her seyi yicemm diyordum onume konan herseyi .1,5 ay kalicaktim turkiye de ve kendime 2 kilo alma hakki vermistim ve donerken de tam 2 kilo almis olarak dondum :) 2 gun istanbulda,2 hafta adanada,2 gun ankarada geri kalan gunlerde de Cesme de yazliktaydim.

Turkiyede ki ilk bir hafta da eskiye gore o kadar sessizdim ki (cevremdekiler soyledi bunu) 1,5 yil evde oturup minimum sosyal hayatta yasadigim icin sanirim,sohbetlere katilmakta biraz gucluk cekiyor genelde dinleyici oluyordum (aslinda bu sessizligimde yapilan sohbetleri biraz gereksiz bulmaminda etkisi olabilir :) ama takip eden gunler eski gunlerimi aratmayacak kivama geldim :)

Ulkemin bir cennet olduguna bir kez daha karar verdim,her sey harikaydi,en cok da ailem ve sevdiklerimle gecirdigim anlar...

Baba ocagi , anne kucagi :)

Adana'da boyle guzel anne yemekleri yedim :)

baba kiz elimizde fotograf makinalariyla dolaniyorduk evde :)

O kadar cok fototgraf var ki sizinle paylasicak arkasi yarin deyip kaciyorum. . .

Keyifci BEN : Geciyordum,ugradim . . .

Hayatimda genellikle istedigim seyleri yaptim ve bu hep harika gorundu gozume.Annem derdi "bir gun mecbur kalicaksin istemediklerini yapmaya" diye ,gulerdim olsun derdim o gune kadar devam edicem keyfimi dinlemeye. Otuz yasinda ogrendim keyfimin dusmanim oldugunu,tamam guzel sey keyifcilik ama uzun vadede bana zarar veriyor erteliyorum yapmam gerekenleri.Aylardir bloguma birak yazmayi acip bakmiyorum bile, nedeni cok basit : canim istemiyor ! yazacak bir sey bulamiyorum,bulduklarimi yazmak istemiyorum.Eskiden az kisi biliyorken ne guzeldi, anlik mutsuzluklarimi buraya anlatir,rahatlar, unutur giderdim,simdi annem , babam ,esim bakiyor ne yazmisim diye ben de icimden gecenleri yazamiyorum haliyle . . .

Hala buralardamisiniz,ara da bir sey yazmismiyim diye bakiyormusunuz bilmiyorum.

ama burdaysaniz,sizi gercekten cok onemsiyorum cunku biliyorum ki iyi dinleyici az bulunur birseydir,ben burda dir dir konusurken siz sessizce beni dinliyorsunuz,belki katiliyorsunuz soylediklerime belki katilmiyorsunuz,ama ordasiniz,ve ben bunu biliyorum ve bu beni mutlu etmeye yetiyor.

Anlatacak cok sey var ama hepsi icimle ilgili disimda hersey ayni.1,5 ay Turkiye'de kaldim 1,5 yildir gormedigim annemle babamla ve sevdiklerimle vakit gecirdim ve goz acip kapayincaya kadar gecti zaman,simdi yine Kanada'da evimde,erken emekli hayatima devam ediyorum,hala resim yapiyor ,kitap okuyor muzik dinliyorum.Her sey ayni yani.

Geciyordum ugradim,bunu daha SIK  yapicam.

ozlem dolu opucuk...

Mutlu BEN : Onundeki Mutluluk...

Mutluluk disarda,sokaklarda,

Bisiklete binen cocugun heyecanli cigliginda,onu izleyen babanin endiseli adimlarinda,

Guneste mutluluk,esen ilik ruzgarda,

Kulagimdaki hafif muzikte,

Hayat disarda,insanlarin aceleci kosturmalarinda,

O kucuk kizin yaptigi,bir kac saniyelik omru olan,gokkusagi renkli baloncuklarda,

Komsunun bictigi taze cim kokusunu,ruzgarin senin icin burnuna kadar tasimasinda mutluluk.

Sen  kitabini okumak icin otururken bahcende,ruhunu biraz ozgur birakmakta mutluluk,disarda oynasin diye.

Agaclari Budayan sevgiliyi izlemek, hatta ona yardim etmekte mutluluk

Aslinda,gozundeki gozlugu unutan annenin,her yerde aradigi gozluk gibi,

bakmayi en unuttugun yerde, tamda gozunun onunde MUTLULUK...

P.S: Tam bir ay oldu bloguma yazmayali,hic bu kadar ayri kalmamistim,blogumdan ve sizlerden,iyi geldi bu ayrilik,anlaticak seyler birikti...

Ozlem dolu opucuk...

DOZ