Obur BEN : Afiyet olsun . . .

Nefes aldikca ogreniyorsun gercekleri,kotulerin arasinda iyi olmanin ,iyi hissetmenin bir anlami olmadigini, iyilerin arasinda ne kadar iyi oldugunu gormenin onemli oldugunu anliyorsun .
Sahip oldugun guzel seylerle yasamak kolay , sahip olduklarini yitirdiginde yasayabiliyormusun ? yeni seyler koyabiliyormusun onlarin yerine.

Biliyormusun,herseysiz olur hayat bence ,
Herkez-siz,
her  sarta alisabilirim ben bence, ki bence sende.
Kulaga biraz duygusuz geliyorum dimi ordan , biliyorum ama ben yinede bunu seviyorum ve yine ayni seyi soyluyorum.
Eger  teslim olmussan hayata ve basina geliceklere ki bu mucadele etme, demek degildir,bu , ettigin mucadelenin sonunda tabaginda kalana razi olmak demektir ki RAZI olmak harika birseydir,teslimiyetin sana huzur verir hayatla savasmayi birakirsin,tabaginda kalanin senin icin en iyisi oldugunu bilirsin
baskalarinin tabagina dikmezsin gozunu,bilirsinki senin icin en iyi olan onunde duruyor sen kendi payini yemelisin .
 Tabagindakinin ne kadar iyi yada nekadar kotu oldugunu kisa vadede asla bilemezsin,sadece bilirsinki
Bazen cok kotu gibi gorunen seyler Yarin hayatinin en buyuk mucizesi olarak tabagina sunulucak ve sana yine onu Afiyetle yemek kalicak . . .
Hepimize afiyet olsun . . .

Heycanli BEN : Sonunda Benimde RENKLI bi kapim var...

Su yazimi okuyanlar bilirler renkli kapilara takmistim,cok istiyordum bir evim olursa kapisinin renkli olmasini,ve sonunda ne oldu biliyormusun sevgili Dozsever sonunda bir evim oldu,dur bu daha birsey degil hemde kapisi renkli olduuu :)
Bir suredir caaaanim blogumla ilgilenemiyorum,ama her zaman oldugu gibi aklim burda sizde,malum ev isleri ile ugrasiyorduk,ev gezme begendiklerini listeleme,fiyatta anlasma ve sonunda alma asamasindan sonra size rahat rahat yazabiliyorum,1 hazirada tasiniyoruz ama hic esyamiz yok simdilik :) cunku esyali bir apartman dairesinde yasiyorduk 5 aydir,haftaya baska bir sehre gidicez esya almaya bakalim evimizi istedigimiz gibi dekore edebilecekmiyiz ?istedigim her seyi bulmakda zorlaniyorum burda biraz cunku canadalilarin herseyi rahatlik odakli koca koca koltuklar ve deri koltuklar bende nefret ediyorum deri koltuktan,bakalim artik ne bulursak razi olucaz, Turkiye'de olsak neler bulurdum bu ev icin hayal bile edemiyorum ya neysee...

Bunlarda sevdigim dekorasyon fikirleri...

Yukardaki masa benim olmaliydi...

Gri duvarlara ve eski masalara takmis durumdayim bu aralar evimizinde 2 odasi gri olucak ama masamiz eski degil ne yazikki :

eskitilmis masa muhtesem...

Buda benim balkonum,yukardakiler gibi olmasi icin en kisa zamanda calismalarim baslicak,fikirlerinize onerilerinize acigim sonucuda sizinle paylasicam

Cok Mimli BEN :

Bilgisayarima virus girdi F*ck, acamiyorum yazamiyorum :( lanettttttttttttt
sevgilimin biraz kulustur pcsinden yazmaya calisiyorum suan ,yorumlariniza ve mimlere bu nedenle cvp veremedim :(
Napicamm pcsiz bilmiyorumm :( Turkiyede olsam coktan halledecegim bu sorunu Canada cok legal (!) bi ulke oldugu icin halledemiyorumm,burda kimse pcnize format atamiyorr deli olaccigimm :( neyse yaa sabir diyorumm yine ne yazik ki, sabirla aram bok gibiyken o benimle kanka olmak isityorr inatla,bu sefer ona bi guzellik yapicam gibi gorunuyor zaten fazlada carem yokk :)
neyse efem Pek sevgili NEGZEL , MEMENTOM  ve Mellycan beni mimlemiss hepsini cvp lamak istiyorum tabi sevgilimin kulustur pcsinin azizligine ugramazsam
Ilk Mim NEGZELDEN geliyor;
"Blog açma hikayeniz var mı? Varsa nedir? Buralara yolunuz nasıl düştü ve neler hissediyorsunuz?"
blog acma hikayem var ; Biraz klise belki ama gercek su ki,cocuklugumdan beri yazardim ben biseyler, ilk okulda ogretmenler gununde hocama hediye almayi unutsam bi koseye cekilir bir siir yazrdim,anneme babama anneler babalar gunude siir yazrdim,ne kadar iyi oldugu tartismaya her zaman acik olan bir konuda olsa kalem ve kagit en iyi arkadaslarimdi ve kendimi sozleredden daha iyi ifade ettigim yer yazilardi.soyleyemediklerimi soyluyordum yazarken,agzimdan cikmakta zorlana kelimeler elimden cikiyor,icimden kagida tasiyordu. bilmem kimbilir belkide utangac insan hastaligidir yazmak.Kitaplarlada aram iyiydi,annem cok okurdu bana kitap ben kucukkken sonra babamin cok genis ve guzel bit kitapligi vardi,okudukca daha cok yazdim yazdikca okudum,sonra orta okulda gunluk tutmaya basladim aslinda asil donum noktam gunluktu bence ben gunlukten sonra gercekten yazbildigimi kesfettim,yazdiklarimi sevdim sonra lisede kompozisyon dersinde hocamin dikkatini cekti yazdiklarim,okul gazetesinde calismami,roportaj yapmami ve yazi yazmami istedi ucarak kabul ettim tabi,sonra universite ve universite gazetesi,bir yandan da hobilerim vardi ic mekan dizayni ;antikalar ve eski esyalari yenilemekle ilgileniyor ayrica kendim ayna avize kumaslardan bebekler yapiyor,alinan seylerin seklini degistiriyor boyuyordum,2010 yazinda cesmedeki yazligimiza Kucuk kuzenim HAKAN geldi yptiklarimi gorunce "DOZ abla neden kendine bir blog acip yaptiklarini yazdiklarini insanlarla paylasmiyorsun" dedi super fikir dedim ve ogun actim blogu il izleyicimde MISSBONE dur zamaninda bana cok yardimi dokunmustur buradan kendilerine tesekkuru bir borc bilirim :)
Ilk mimi cvpladim ama digerleri icin bir araya  ihtiyacim var
spora gitmem lazim
bu arada ev bakiyoruz gecici olarak bir apartment da yasiyorduk
yakinda kendi evime tasinabilirim ve turkiyeden esyalarimda yazin gelince artik yeni hobby postleri paylasicam sizlerle heycanli ve mutluyum bunun iicin
operim
Dip not olarak belirtmek isterim ki adimi bulmamda (DOZ BUYUCUSU) pek zor olmadi DOZ benim hayattaki anahtar kelimemdi ,orta yolda olmak herseyi dozunda yapabilmek asiri olmamaya calismak gorevimdi cunku yapi olarak uclarda olmaya cok musait bir insandim nitekim bir cok ucta gezindim zaman zaman ama DOZ benim durmam gereken yerdi ve hep orayi isaret etti ,Kedim var adida DOZI dir ve nedeni yine DOZ u hayat icinde hatirlamak ve hatirlatmaktir. bende en sonunda meshur OZ buyucusunden esinlenerek DOZ BUYUCUSU oluverdim sizin icin...

Çocuk Ben : Yoldaki oyuncaklarım . . .

Zaman gerçekten her şeyin ilacıymış (mıymış?)
Benim gibi ,SABRetmekle arası kötü olanlar ne yapsın peki bu ilacı kullanabilmek için ?
Hiç bişey ,sadece durup beklesin ve beklerken kendini yesin,
Sabretmeyi Öğrenmenin ilacını bilen var mı ?
Zaman'ıda sevmiyorum ben,ama onu sevmemem sadece onu görmezden gelmemden ibaret
Biliyorum benden daha güçlü olduğunu
Ve onu görmezden gelmemin onu Çıldırttığınıda biliyorum
Kötü yanları beni fazla etkileyemezken iyi yanlarını olabildiğince kullanıyorum
Unutuyorum mesela zaman sayesinde kötü her şeyi
hiç kötü anım yoktur benim mesela
Yaralarım vardı bi zamanlar sadece bunu hatırlıyorum
Belki izleri vardır ben görmüyorum
Hiç birşey hissetmiyorum eskiden acıtanlara karşı
Yolumda bir sürü şey vardı,herkesin yolunda olduğu gibi,
Sevdim,yanıldım,ağladım,sevdiğimi sandım,elimden geleni yaptım
Oyalandım yolumda bi müdddet,oyuncaklarımdı yukarda saydıklarım
beni eğiten,büyüten,ağlatan oyuncaklar...
Ama o yolu geçmeye karar verince oluyor her şey
İlerliyorum hemde hiç arkama bakmadan
Sanki hiç olmamış hiç yaşanmamış gibi ilerliyorum
Bu ilerlemelere ve beni büyüten oyuncaklara Bayılıyorum . . .

Garip Ben : patlamış mısır,kaynamış mısır,mısır da mısır . . .

başım ağrıyor.
bazen hiç bişey yapasım yok bazen herşeyi yapasım var gibi.
Herşeyi daha çok kendim için yapıyormuşum,bu biraz kötü
iyi de olabilir ama benimki gibi çok olunca kötü.
Ben patlamış mısırdan hoşlanmazdım,hiç almazdım
şimdi hergün evde patlamış mısır yiyorum,seviyormuyum,sanmam,öylesine yiyorum işte.
öylesine yaptığım neler var acaba ?
Saçlarım kıvırcık benim ,ama kıvırcık denmesinden nefret ederim çok karışık hissi uyandırır bende ki
saçlarım karışık değil benim,dalgalı saçlı  deyin siz.
dün kar yağıyordu bugün güneş var havada,havada benim gibi karar veremiyor
hangi mevsime geçmesi gerektiğine,tek çelişkili ben değilim,doğa ile uyum içindeyim.
Şu an montreal sokaklarında bir parka oturup insanları izlemek isterdim.
Ne kadar değişik insan modeli var dünyada,hem somut hem soyut manada.
Ve ben bu nedenle genellemelere inanmam,o kadar çok insan o kadar çok farklı düşünce varki
bunları genellemek bir kalıba sokmak bence imkansız ve gayet gereksiz.
Mısır kaynatıyorum,olmuştur.

Tatilci BEN : Yeni döndükk . . .

Doğum günüm nedeni ile Montreal,Kingston ve Toronto'yu içeren on günlük bir tatile çıkmıştık.

2 gün önce döndük ve bende düzenime yeniden alışmaya çalışıyorum.

Tatil süperdi , tek bi üzüntüm var oda Montreal de yaşayan sevgili MON CLEMENTIER ile

buluşup tanışamamış olmam,havanın ve montrealde 4 gün yerine 2 gün kalmanın azizliğini yaşadık,ama montreali çok sevdik ve en kısa zamanda yeniden gitmeyi ve mon clementier ile tanışmayı planlıyorum.

Yokluğumda yine sizleri çok özledim,doğum günü mesajlarınız mutlu etti beni,cevaplamam gereken mimler var,unutmamışsınız beni :)

tatilde biraz hastalandım,buz gibi smoothie içmekten boğazım fena oldu,

şimdi iyiyim,dışarda fazla yemek yemek hiç bana göre değil ev yemeklerini özledim

ve kesinlikle kahvaltı sorunu yaşadık, tamam bende eggbenedict seviyorum ama hergün hergün yenmez ki,kahvaltıda kızarmış patates de ne oluyor  anlamıyorum ,birde yanında bir dilim kavun ve ananas ,kel alaka, nerde bizim domates salatalık,beyaz peynir,zeytin,çay,simit.biliyorum çok klasik bi konuşma ve eminim onlarda bizim yemeklerimizin bazılarını çok saçma ve anlamsız buluyorlardır

tamamen yetişme tarzı ve alışkanlık işte.

ya peanutbutterlı reçelli ekmek,ya yoğurtlu granola,ya meyve salatası,yada patates kızartmalı bir yumurta çeşidi yiceksin dışarda kahvaltı yapmaya karar verdiysen.

Dışarda yemeyi tek sevdiğim şey Steakleri gerçekten  on numara,Türkiyede yemedim gerçekten öyle bir et.

Hele uzakdoğu mutfağının bazı çeşitlerinden nefret ediyorum özellikle teriyaki soslu herhangi bir şeyden,teriyaki sos bildiğin tatlı birşey ve onu etlere tavuklara koyuyorlar,düşünün ballı tavuk yada şekerli pirzola gibi.uzakdoğu mutfağı seçimlerimiz benim için zordu yani.

Yemek dışında,Mallları gezdik,sanat müzelerine ve kiliselere gittik,alışveriş yaptık,bol bol fotoğraf çektik,sevgilime biraz daha aşık oldum

böyle geçti vaktimiz.

tatil ile ilgili daha çok detay ve foto paylaşıcam yakında sizlerle.

Mutlu öpücük...

Toronto

Old Montreal sokaklarında faytonla...

Yaşlı Ben : 16041982

Dün doğdum ben...

Şaşkın Ben : Ekmek Kavgası . . .

Bugün yolda kavga eden martılar gördüm ben ilk defa,
Birinin ağzında bir parça ekmek,diğer beş tanesi onun peşinde
Hayvanlar aleminde de işler bizdeki gibi yürüyormuş demek,
Ekmek derdindekiler ve gidip kendi ekmeğini bulmak yerine diğerlerinin ekmeğine göz dikenler
Şaşırdım...

Depresif ben : başlıksız yazı . . .

 

Gitmiyorum,hiç bir yere gitmiyorum,vazgeçtim evde oturucam...
hıh zaten nereye gidicektim ki her gün gittiğim ve tek sosyal hayatım olan
gym'e.
ama kendimi aynanın karşısında en güzel kıyafetlerimi giyip çıkartırken ve
sonunda birine karar verip,yaptığım en iyi makyajı yapmaya çalışırken buldum.
hı hı evet,bencede saçma,gyme gidiyorum altı üstü,ne kıyafeti ne makyajı ?
anladım ki ben dışarı çıkmayı,sosyal hayata karışmayı,giyinmeyi,süslenmeyi
insan görmeyi,onlarla konuşmayı,insanları izlemeyi özledim.biliyorum kulağa
fazla depresif geliyor ama böyle ,üzgünüm.
zaman benim için pekde kolay geçmiyor bu aralar,ki zaten sevmem kendisini
zor geçince daha da bir çekilmez oluyor.
spor yapmam lazımdı oysaki,akşam yiyeceğim yemeği hak etmem için.
vazgeçtim,o kılıkla ve makyajla oturuyorum şuan salonun ortasında
ve bana en iyi gelen şeyi yapıyorum,içimi döküyorum buraya...
Hep küçük bir yerde yaşamak istemişimdir,eski takipçilerim
bilirler,küçük dedik ama sokakda insan olmasın demedik be hacı,bu kadar da değil yani
hele ki ben,insandan beslenen ben,insan seven,insan izleyen,insanı merak eden ben.
sokaklarda,kar,martı,ve köpek bokundan başka birşey yok.
bakalım yazın gelmesini bekliyorum,bol bol yemek yapıyorum(fazla yemiyorum merak etmeyin
ama hala 55 kg yim :(),prison break seyrediyorum,gym e gidiyorum,hıı bide bu aralar
yakında gireceğim ehliyet sınavına çalışıyorum.
bide benim şu unutkanlığım ne olcak ya,acaip bişekilde unutkanım,eşim sallamdığım şeyleri unuttuğumu söylüyor,emin değilim haklı olabilir.okuduğum kitaplar aklımda kalsa alim olmuştum.kalmıyor bişey aklımda.bi yandanda çöplük gibi bi hafızam var desem ,bana hadi ordan dersiniz biliyorum ama gerçek,kimsenin hatırlamayacağı öyle boktan öyle minik detaylarda aklımda kalır yıllarca.anlamıyorum kendimi.yine çelişiyorum.
neyse bu aralar bende durumlar böylee işte...
Çelişen öpücük

Gözcü BEN : burdayım,ordayım,şurdayım...

İzliyorum...

Not : the photo by CeZmİ kAyA

Kardeş Ben : Dost ve ötesi . . .

Seninle mutfaktaki kare yada dikdörtgen masada oturmak,

önümüzde duran ters çevrilmiş fincanları birbirimize uzatmak,

acıkınca çok pişmiş domatesli peynirli makarna yapmak,

çatlayana kadar yemek,

odandaki yanyana duran  iki yatakta yatıp ne zaman değişicek hayatımız demek,

yine aynı yataklarda hayaller kurmak,

gece pencereyi açmana kızmak,

seninle alışverişe çıkmak,

bir sürü cips alıp annemden gizli eve sokup hepsini yemek,

beraber rejime başlamak,

Rejimi bozup gece şırdan yemek,

Felsefe yapmak beraber,

Tanıdığımız insanların adlarını değiştirmek,

rüyalarımızı anlatıp onlara anlamlar yüklemek,

anlatıklarım hakkında yorumlarını dinlemek,

bi odada sadece sen ben ve şarap şişesi yeni bir yılı karşılamak

o yılbaşında yaptığım çiğ tavuğu beraber yemek,

ananemin soğuk evinde kalmak beraber,

gece dedemden korkmak,

aynı şeylere gülmek,

saçlarımızı kesmek,

aynı saçları ve annemin koltuklarını boyamak,

aynı pazarlardan nefret etmek beraber,

aynı kıyafertleri,aynı ayakkabıyı almak,

ayna yapmak beraber,

Mezara gidicek şeyler paylaşmak,

dualarında olmak,

Öyle anlamlıymış ki,

senden kilometrelerce uzakta,ama yanındayım

hayatın bana vermediği ama benim arayıp bulduğum kardeşim,

seninle ilgili herşeyi çok özlüyorum,

sen özel bi insansın,hep böyle düşündüm

hayatımın sonuna kadar yanımda olmanı ve yanında olmayı istiyorum,

İyki DOĞDUN,iyki Hayatımda oldun,

Yeni yaşın hayatında istediğin  ve beklediğin herşeyi sana getiricek

görüceksin.

Seni çok seviyorum

sonsuza dek yanında olan kardeşin ...

CRN

Bittersweet Ben : Doz'dan haberler . . .

tam havalar güzelleşiyor,burayada bahar geliyor sanırım sonunda dedim,akşam bir kar fırtınası aslında baharın sandığım kadar yakın olmadığını hatırlattı bana.
Havalar güzelleşse yaptığım yürüyüşleri daha sık  yapıcaktım oysaki :( burda yürüyüş yapmayı çok seviyorum,gymde koşu bandında yürümekten nefret ettiğim için dışarda yürüyüp gymde koşu bandını es geçiyorum,an itibarı ile 55,5 kiloyum ve 50 kilo olmak istiyorum.
Gündüzleri hiç bişey yemek gelmiyor içimden oldum olası tek başıma yemekten nefret ederim meyve yiyorum sadece ve peanutbutterlı barlardan yiyorum 1 tane ve bol yeşil çay.
sabahları uyanır uyanmaz pc mi açıyorum,internetten gazete okumaya bir türlü alışamadım,napıcam bilmiyorum,bir süre hiç okumadım ama dünyadan bi haber oluyorum ve bundan nefret ediyorum bu nedenle bu günlerde alışmaya çalışıyorum netten okunan gazetelere,ama ben bi çok şeyde olduğu gibi bunda da gelenekselci halimi koruyorum gazeteyi elime almak sayfalarını çevirmek kokusunu hissetmek istiyorum.
tatile çıkmayı planlıyoruz yakında,daha doğrusu alışveriş için tatile çıkmayı planlıyoruz ama bunun için konsoloslukdan gelmesi gereken kağıtlarımı bekliyorum,birazdan postaneye doğru rutin bir yürüyüş gerçekleştirilicek tarafımdan.
sevgilimin basketbol öğrencileri march break bittiğinde bize hockey öğreticek ,yani şey aslında hockey değil :) kaymayı öğreticekler buzdaa,hockey öğrenmenin ilk yolu buzda kayabilmek :) bunun için sabırsızlanıyorum.
USA e Las vegas 'a taşınma durumumuz vardı,eşim yeni bir iş teklifi almıştı,ama düşündük ve şuan için burda kalmamızın bizim için daha iyi olcağına karar verip reddettik teklifi,umarım bizim için iyi bir karardır ,hiç bir fikrim yok,zaman göstericek bunu,ama bildiğim bir şey var,sanırım yaşadığım yeri seviyorum.
1-2 ay sonra çalışmaları başlicak olan bir festival de gönüllü olarak çalışma ihtimalim gündemde buda beni korkunç heycanlandırıyor.bir sürü farklı grupların sahne alacağı firework showların olacağı birkaç günlük bir organizasyon umarım en kısa sürede başlarım.
ve bir yandan da ev bakıyorum.1 ay sonra taşınabiliriz.
Doz'dan son haberleri dinlediniz.
bittersweet öpücük.

Yine BEN : Bişeyler . . .

• Kendimi özlüyorum bazen,buluşamadığımız zamanlarda merak ediyorum kendimi,neler oluyor acaba içimde,neden dış hayat ve iç hayat paralel ilerleyemiyor benim hayatımda,neden dış hayat yoğunsa iç hayattan ses çıkmıyor,yada neden dış hayat yokken kendini gösteriyor içimdekiler.
• Geçenlerde düşündüm ve karar verdim,bir çocuğa çok sevgi vermeyeceksin,evet çok sevilen sevildiği ona her fırsatta hissettirilen insan sevgiye doymuyor,tam tersi iştahı dahada çok açılıyor,herkesten bekliyor aynı sevgiyi,sevgi gösterilerini, halbuki herkes aynı sevmez,sevemez,herkesin farklı bi sevme biçimi var,herkesin farklı bir sevme kapasitesi.alıştığını bulamayınca mutsuz oluyor sevilmiyorum sanıyor,yanılıyor...
• İçimdeki şiddet sever tarafımı anlamaya çalışıyorum bu aralar,buna nerde ne zaman sahip olduğumu merak ediyorum gerçekten.manyak değilim korkmayın :) sadece box,kickbox,ufc bu tarz sporlara bayılıyorum,çocukken babamla dövüşmeye bayılırdım,babam 'bak ağlicaksın devam etmeyelim' derdi,canım acırdı yinede bayılırdım dövüşmeye.ergen yıllarımda biri bana çatsada üstüne atlasam diye beklerdim (çocukluk işte:) şimdilerde bulunduğum yerde bu sporu gerçekten yapmak isityorum gerçekten dövüşmek istiyorum,anlamanızı beklemiyorum,içimdeki hisse sahip olmayan kimse anlamaz bunu.
• yakında tüm eşyalarım gelicek türkiyeden mutlu hissediyorum bununla ilgili.herşeyime kavuşucam sonunda,tabi gelmesi yaklaşık 1 ay sürecek ama olsun buna değer.
• İçimden fışkıran bi sevgi var benim,herseye ve herkese sarılıp öpmek istiyorum.bi hayvan isityorum bunun içinn,en kısa zamanda sarılıp sıkıp öpeyim diye :)
• geçen lahmacun yaptım süper oldu,walla bak.
• Nargilee özledimm yaaa ,off birde türk kahvesii ikisi olsaydıı ne olurduu sanki :(
• annem komik kadındır,özledim onu,bloglar kapandı okuyamıyor beni,dert olmuş içine,Azerbaycanda yaşıyorlar normalde babam ve doziile ama bu aralar türkiyede kendisi.
• Babannemi özlüyorum sık sık,yanımda bana yol göstericek bir yaşlıya o kadar ihtiyaç duyyyorum ki bazen,işin içinden çıkamayacağımı hissettiğim anlar oluyor herkeste olduğu gibi,ve beni anlayan destek olan deneyimli birinin yanında olmasının ne demek olduğunu o an anlıyorum.
• Babamla tavla oynamayı,aynı şeylere gülmeyi özlüyorum.Bazen birtek babamın beni GERÇEKTEN sevdiğini düşünüyorum sadece ben olduğum için tüm eksiğim ve kusurlarımla...